Bert en Truus Jansen #42 (vervolg #41)

'En Mam, was het gezellig met Wim?', vroeg Truus aan het ontbijt.
'Ja hoor, was leuk.'
'Klinkt niet echt enthousiast', vond Bert. 'Of viel het een beetje tegen?' Hij knipoogde naar Truus.
'Ach nee, maar ik merk wel dat hij al wat ouder is.'
'Hoe oud is hij dan?', vroeg Truus.
'Vijfenzeventig.'
'En jij bent dik tachtig. Hoezo wat ouder?'
'Zijn vuurtje begint al aardig te doven. Zit weinig gas meer in de tank.' Ze nam een lepel yoghurt.
'Weinig gas? Wat verwacht je van iemand van die leeftijd? Dat hij nog actief is?', vroeg Bert.
'Hoe bedoel je "actief"?'
'Dat hij je enthousiast mee het bed insleept? Kom op Ma, beetje realistisch blijven.'
'Nou ja zeg, dat bepaal ik toch altijd nog zelf, Bert Jansen.'
'Was het eten wel lekker?', wilde Truus weten.
'Ja hoor. Boontjes met appelmoes en een schnitzel met patat.'
'En wat gaan jullie nu doen?', vroeg Bert. 'Nog plannen voor vandaag?'
'Hij vroeg of ik bij hem kom logeren. Hij woont alleen op de boerderij. "Kieken wat het wordt", zei hij.
'En je zei net nog dat hij te oud voor je is', lachte Bert.
'O, maar aan mijn lijf geen polonaise jochie.'
'Kom op Mam, op een oude fiets moet je het leren', grinnikte Truus.
'Een oude fiets?', riep Mam. 'Een krakende doorgezakte mestkar zal je bedoelen.'

Bart

Al 50 jaar alles voor de buitenmens. Voor 17:00 besteld = zelfde dag verstuurd!