Bert en Truus Jansen #43

‘Wat wil je eten vanavond, Mam?’, vroeg Truus. 
‘Kijk dat is nu het verschil’, klaagde Bert. ‘Je vraagt het wel aan je moeder maar niet aan mij.’
‘Dat komt omdat jij een wandelende Kliko bent, Bert Jansen. Daar kun je ongevraagd alles in gooien.’
‘Dat klopt helemaal, Mam, lachte Truus.
‘Mooi. Ik wil wel graag gekookte vis met doperwtjes en aardappelpuree.’ 
‘Wacht even, er komt hier in de caravan geen vis binnen’, riep Bert.
‘Bert houdt niet van vis, Mam. Graag wat anders.’
‘Verwend kind’, schold ze. ‘Dan maar knolraap met een speklapje en aardappels met melk.’
‘Ik eet bij de Mac.’ 
‘Wat is dat?’, vroeg ze.
‘Vette hap.’
‘Maar dat is hartstikke ongezond.’
‘Nee een knolraap met speklapje is gezond. Laten we het er eens even over hebben. Je reinste crisisvoer.’
‘Nou, het is hier toch ook crisis?’, vond ze.
‘Crisis? Hoezo nou weer crisis?’, riep Truus.
‘Nou ja, Bertje is tot op het bot verwend en lust niks. Ik noem dat crisis.’
‘Moest je niet bij die boer eten?’, vroeg Bert. ‘Dat was toch het plan? Of kookt hij iets wat je niet lust.'
‘Nee jochie. Ik heb besloten om dat niet te doen.’
‘Mam vond het voor ons niet zo gezellig’, voegde Truus eraan toe.
‘En wederom wordt mijn mening niet gevraagd', klaagde Bert.
'Maar nog even over het eten. Jij was toch een kliko? Je maakt je reputatie echt niet waar?', vroeg Ma.
'Ik ben misschien wel een grijze kliko, maar crisisvoer hoort nu eenmaal in de groenbak!'

Bart

Al 50 jaar alles voor de buitenmens. Voor 17:00 besteld = zelfde dag verstuurd!