Bert en Truus Jansen #44

'Goeie morregen, is Fien tuus?', vroeg een oudere man die Bert herkende als boer Wim. Hij was hun plek op komen lopen.
'Morgen Wim. Nee, die zijn vanochtend naar de markt vertrokken. Ze moest een nieuwe jurk.'
'Wie? Ow moe?', vroeg hij.
'Nou mijn moe heeft geen nieuwe jurk meer nodig en krijg je ook niet meer van de camping af. Die heeft sinds tien jaar een muurvaste plek', lachte Bert.
'O, is het ow schoonmoe? Ze liekt wel een bietje op ow. Qua gezicht.'
'Ik mag toch hopen van niet', vond Bert.
'Klein bietje moar. Jij bunt nóg chagrijniger. Hoe laat kump ze tuus?'
'Ik hoop ergens aan het eind van de avond', mompelde Bert. 
'Zolang blief ik niet wachten. We zouden vanmiddag noar de film. Dat had ik met heur afgesprokken. Bietje apart wief.'
'Ja, dat klopt helemaal, Wim. Ze is inderdaad een beetje apart', bekende Bert.
'Nou ja, anders goan we morregen wel. Tied genog. Ze blieft hier toch nog de hele moand.'
'De hele maand?!!!! Ben je gek?! Alleen deze week nog. Alsjeblieft zeg.' 
'Blieft ze niet de hele moand?', vroeg hij teleurgesteld.
'Zondag zet ik haar op de trein huiswaarts', meldde hij.
'Dat mèn ie nie. We zouden zundag gaan èten bie mien zun. Dat heb ik afgespokken.'
'Nou, dat kun je rustig doen, maar dan zonder mijn schoonmoe.'
'O, moar dat mag ie heur nog wel dudelijk moaken. Anders mist ze de trein.'
'Echt niet. Ik breng haar persoonlijk naar het station.'
'O, moar dan rie ik mèt. Uutzwoaien.'
'Ik zwaai haar niet uit hoor. Ik controleer alleen of de trein, mét haar aan boord, vertrekt.'

Bart

Al 50 jaar alles voor de buitenmens. Voor 17:00 besteld = zelfde dag verstuurd!