Bert en Truus Jansen #51

'De trouwerij gaat niet door', riep Mam. Ze rende met een rood aangelopen gezicht de voortent binnen.
'Wat zeg je nu?', vroeg Bert nét iets te blij. 'Gaat het niet door?'
'Nee, en ik ga zo pakken want ik wil naar huis.'
'Ga even zitten Mam. Wat is er gebeurd?'
'Ach wat een vreselijke vent zeg. Goed dat ik het nog nét op tijd zag.'
'Wat zag je dan?', vroeg Bert.
'Dat hij nog een vriendin heeft. Ik struinde een beetje door het huis en toen zag ik een kaartje op zijn bureautje liggen.'
'Kaartje voor de show van André van Duin?', lachte Bert. 'Die is al lang verlopen hoor!'
'Van ene Alie. Voor haar grote liefde Wim. Ze wil komen logeren.'
'Leuk toch! Drie is altijd gezelliger dan twee.' Bert gniffelde.
'Bert, hou even je gemak', riep Truus.
'En je hebt hem natuurlijk gevraagd wie die Alie is?'
'Gevraagd? Ik vraag niks meer aan die zak. Ik heb het kaartje doorgescheurd, de snippers in zijn gezicht gesmeten en ben weggegaan.'
'Zie, ik wist het wel. Ik vertrouwde hem meteen al niet. Maar goed, dat was dus Wim. En nu naar huis? Moet ik je op de trein zetten?'
'Hohoho, even rustig aan, Bert. Wat zei Wim?'
'Niks, en dat is maar goed ook want ik had hem meteen een klap op zijn boeren gezicht gegeven.'
'Dat had ik ook gedaan, Mam', lachte Bert. 'Als je nu even opschiet kun je nog met de trein van twee uur mee.'

'Hallo, is ze hier?', hoorde ze de stem van Wim.
'Ja, ze zit hierbinnen. Wat moet je?', vroeg Bert.
Hij kwam de voortent binnengelopen. 'Waarom liep je nou weg?', vroeg hij aan Mam.
'Ja, wat denk je zelf. Wie is die Alie?!!' 
'Alie is de poes van mijn zus. Ze moet naar het ziekenhuus. En stuurt ze gewoon een kaartje met de vraag of Alie mag komen logeren.'

Bart

Al 50 jaar alles voor de buitenmens. Voor 17:00 besteld = zelfde dag verstuurd!