Bert en Truus Jansen #53

'Bert, ik denk dat we er morgen een eind aan gaan breien. Ik ben wel klaar met het kamperen dit seizoen', vond Truus.
'Nu pas? Ik al sinds dat gedonder met die Wim begon. De lol is er wel zo'n beetje af.'
'Hm, misschien gaat het dan ook wel over. Dat had ik vroeger ook met mijn vakantievriendje.'

'Wacht even, schat. Heb jij een vakantievriendje gehad? En ik dacht nog zo dat ik de eerste was.'
'Hahaha, Jansen. Dat kun je vergeten. Van wie dacht je dat ik dat heerlijke kussen heb geleerd?'
'Kijk, nu wordt het interessant. Ruim vijftig jaar na dato. Nou, kom op: van welke filmster heb je opleiding gehad?'
'Nou ja, filmster.... We stonden op een camping op de Veluwe. En daar liep ene Ronald....'

'Hoor ik daar de naam van Ronald?' Mam kwam de voortent binnen.
'Ja, kunt u zich hem nog herinneren?', lachte Truus. 'Ronald van Putten?'
'O, een heerlijk jong. Hij was voor jou net te oud, Truus, en voor mij net te jong...'
'Hoor ik iets van een onderlinge strijd?', riep Bert. 'Het moet toch niet gekker worden.'
'Het was een prachtige vent, Bert. Gespierd, knap, prachtig lijf....', zuchtte Mam.
'En hij kon kussen!!', schaterde Truus.

'Tja, en dan komt ze uiteindelijk met een Bert Jansen op de proppen. De anticlimax.'
'Laten we het vooral even over die boer Biet van u hebben', kaatste Bert.
'Beste Bertje, Wim heeft dat ook. Charisma. Woest aantrekkelijke vent.'
'Het enige wat die Wim van u aantrekt zijn lastige steekvliegen.'
'Lastige steekvliegen? Hoe bedoel je?'

'Ik zal het u laten zien. Truus pak voor je moeder even een spiegel uit de caravan.'

Bart