Bert en Truus Jansen #56

'Zo, hebben jullie dankzij mij toch een mooi bedrag voor die caravan gevangen', merkte Ma op vanaf de achterbank.
'Aan de ene kant is dat zo, maar we moeten nu wel weer een andere zoeken.'
'Ach Bertje, die heb jij zo weer gevonden. Beetje slurven op internet... . En hij blijft in de familie', lachte ze.
'Nou ja, familie. Wim is geen familie. Gaan jullie nou echt samen op vakantie?', vroeg Truus.
'Misschien. Maar Wim wil hem ook als verhuurcaravan gebruiken. Op de camping.'
'Dat is zonde!', vond Bert. 'Het is een trekkerscaravan.'
'Nou ja, hij is nu van Wim. Dus hij bepaalt. Let je wel een beetje op je snelheid, Bert? Je rijdt te hard!'
'Pffft. Vroeger trok je een papagaai een doek over zijn kop', mopperdehij. 'Waar is die tijd gebleven?'

'Ik geloof dat we nu tóch een langslaper aanschaffen, Bert', vond Truus. 'Ik heb er één bij Reuver zien staan.'
'Een langslaper?', vroeg Ma.
'Ja, en dat is niet wat jij denkt. Het is een caravan met een bed in de lengte in plaats van in de breedte.'
'O? En dat ligt beter?', vroeg ze.
'Ja, dan heb je iets meer beenruimte.'
'Onzin. Ik heb prima geslapen. Ruimte genoeg.'
'Het heeft gewoon voordelen, Mam.'
'Maar kan ik dan nog wel komen logeren?', vroeg ze.
'Nee, helaas. Nóg een voordeel', lachte Bert.'
'O, wat doen we weer gezellig. Let jij nou maar op je snelheid, Bert!'
'Natuurlijk kun je blijven slapen, Mam. Je kunt het zitje altijd ombouwen tot bed.'
'Kun je daar wel lekker op slapen dan?', vroeg ze.
'U zeker, Mam', lachte Bert. 'Helemaal uw maat.'
'Hoezo mijn maat? Hoe weet je mijn maat?'
'Ach, ik hoef helemaal geen maat te weten. Hij is namelijk ontworpen voor dwarsliggers. Dus, past altijd!'

Bart