Bert en Truus Jansen #60

'Wij gaan dit jaar naar Zwitserland', vertelde Truus. Zus Tiny was op visite en ze zaten aan de koffie.
'O, Zwitserland? Ga je alleen?', vroeg Tiny met een lach.
'Hoezo?'
'Nou ja, Bert is met Frankrijk getrouwd. Dus lijkt het mij zeer onwaarschijnlijk...'
'Hou maar op meid. Het is een hele strijd. En hij is nog niet gestreden', lachte Truus.
'IK wil wel mee. Het is een prachtig land. Geweldig.'
'Daarom wil ik er ook nog een keer naar toe.'
'Weet je nog? Vroeger? Dat we met Pa en Ma bij Locarno stonden?', gniffelde Tiny. 'Dat jij met die mooie Zwitser scharrelde?'
'Bruno! Mens, wat een lekkere knul was dat. Die kon kussen! Geweldig!'
'En ik zat met dat vriendje van hem opgescheept. Ik weet zijn naam niet eens meer.'
'Ik ook niet. Maar dat vriendje interesseerde mij ook niet. Mens, de puberhormonen gierden toen door mijn lijf. Bruno!'
'Maar er liepen meer mooie exemplaren rond. Dat stelletje naast ons. Weet je nog?', lachte Tiny.
'O ja, die lui uit Zweden. Wat dat betreft was het net een schiettent. Heerlijk.'
'Het was net of we honing aan onze kont hadden.'
'Wie heeft er honing aan zijn kont?', vroeg Bert. Hij kwam de kamer binnen en ving een flard op.
'O, we hebben het nog over onze jeugd. Dat we op een camping in Locarno stonden. In Zitserland.'
'Ja Bert, en het had weinig gescheeld of jij was nooit bij Truus in beeld gekomen. Dan was ze nu getrouwd met ene Bruno.'
'Met mijn Goddelijke lichaam Tiny? Nauwelijks een concurrent.'
'Ik heb toch het idee dat je dáárom niet naar Zwitserland wil.'
'Wat bedoel je?'
'Nou ja, dat ze toch nog even op zoek gaat naar die Bruno?'
'Lieve schoonzus. Die Bruno valt volledig in de categorie "oude koeien".'
'En wat is daar mis mee?'
'Niks mis mee hoor. Maar Truus moet hem eerst nog maar eens uit de spreekwoordelijke sloot zien te rukken. En dat gaat haar alleen nóóit lukken.'

Bart