Bert en Truus Jansen #61

'Dus jullie gaan naar Zwitserland?', riep mam blij.
'Ja, we gaan naar Locarno. Een weekje herinneringen ophalen.'
'Nou, dan heb je aan een weekje niet genoeg', lachte ze.
'Bert wil niet langer. Hij vindt Zwitserland te duur.'
'Onzin, je kunt het net zo duur maken als je wilt. Trouwens, het lijkt mij ook wel wat.'
'Dat zal best, maar we hebben besloten om samen te gaan.'
'O, maar dat kan toch? Ik ga dan met Wim.'

'Waar ga je met Wim heen?' Vroeg binnenlopende Bert.
'Naar Zwitserland. Ik hoor net van Truus dat jullie ook gaan.'
'Ja, en wij gaan met zijn tweetjes. En dat plan wordt niet meer gewijzigd.'
'Nou ja, Wim en ik dan ook. Misschien kunnen we elkaar daar misschien nog ontmoeten?'
'Dat denk ik niet. Wij gaan naar het Zuiden. Aan de andere kant van de Alpen.'
'O, maar dat vinden wij ook leuk hoor!'
'Dat zal, maar die auto van Wim trekt dat niet. Jammer, maar het is niet anders.'

'O, maar dan koopt Wim vast een andere auto. Eentje die het wel trekt.'
'Mam, het lijkt mij niet verstandig. Blijf maar lekker in Drenthe.' Truus legde haar hand op haar moeders arm.
'Misschien wil ik ook wel herinneringen ophalen', zei ze.
'Dat doe je dan maar met een fotoalbum op schoot in Drenthe. Hartstikke gezellig!', riep Bert.

'Waarom zouden wij niet naar Zuid-Zwitserland mogen?'
'Nou Ma, ik denk dat de Zwitserse regering jullie liever niet in dat gebied willen zien.'
'Wat is dat nou voor een raar argument, Bert Jansen?'
'Nou, zo raar is dat niet Mam. Uiteindelijk liggen die Alpen er niet voor niks.'

Bart